EBITDA is een momentopname

EBITDA zegt veel over vandaag. Genormaliseerde EBITDA probeert uitzonderingen eruit te filteren. Dat is handig in onderhandelingen en nodig voor waarderingen. Maar EBITDA vertelt je niet hoe future-proof een bedrijf is, hoe schaalbaar het businessmodel is, hoe snel je kan innoveren of hoe kwetsbaar de organisatie wordt als één sleutelfiguur uitvalt.

Een mooie EBITDA met een fragiele technische basis is soms gewoon… uitgestelde miserie.

Het team blijft cruciaal

Iedere investeerder weet: je koopt geen cijfers, je koopt mensen.

Een sterk team kan veel rechttrekken. Maar zelfs een sterk team botst vroeg of laat op structurele grenzen. Wanneer kennis in hoofden zit in plaats van in systemen, processen niet gedocumenteerd zijn, integraties historisch gegroeid zijn, IT “organisch” is ontstaan zonder visie, data versnipperd zit en rapportering manueel puzzelwerk blijft, voelt elk nieuw idee plots “technisch moeilijk”.

Dat is zelden een probleem van mensen. Dat is technische schuld die zich stilletjes heeft opgebouwd terwijl het bedrijf groeide.

De nieuwe vraag bij overnames

De strategische vraag bij overnames is vandaag niet meer alleen:

“Hoe goed waren de cijfers de voorbije drie jaar?”

maar minstens evenzeer:

“Hoe klaar is dit bedrijf voor de volgende vijf jaar?”

Vergelijk twee bedrijven.

Het eerste heeft mooie, stabiele cijfers en een sterke EBITDA. In theorie zal dit bedrijf vaak duurder geprijsd zijn, precies omdat de cijfers goed ogen. Maar achter die cijfers zit verouderde IT, geen middleware, point-to-point integraties, versnipperde data, manuele rapportering, sterke vendor lock-in en BI en AI die nog “op de roadmap” staan.

Het tweede bedrijf haalt een vergelijkbare of iets lagere EBITDA, maar heeft bewust geïnvesteerd in een duidelijke architectuur, een middleware-laag, een dataplatform met medallion architecture, schaalbare integraties, volwassen BI en een AI-ready fundament, met doordachte keuzes rond vendor lock-in en digitale vrijheid.

In de praktijk is dat tweede bedrijf vaak meer waard. Niet omdat de cijfers vandaag spectaculairder zijn, maar omdat de toekomstige kosten lager liggen, de time-to-value korter is en de strategische opties groter zijn.

En dat weten overnemers vandaag ook. Technische maturiteit is geen “nice to have” meer in due diligence, maar een onderhandelingshefboom. Bedrijven met hoge technische schuld krijgen steeds vaker prijsdruk of earn-outconstructies, net omdat de koper de toekomstige inhaalbeweging al mee verrekent in zijn bod.

Technische schuld is een verborgen overnamekost

Technische schuld vertaalt zich in trage time-to-market, hoge integratiekosten, dure workarounds, frustratie bij teams, hogere afhankelijkheid van externe partijen, beperkte wendbaarheid bij nieuwe regelgeving en gemiste kansen rond data en AI. Het gevolg is pijnlijk eenvoudig: wat goedkoop leek bij de overname, blijkt achteraf vaak de duurste optie.

Overnames zijn geen Excel-oefening meer

Wie vandaag bedrijven koopt, koopt niet alleen omzet en EBITDA, maar ook architectuur, datafundament, integratievermogen, flexibiliteit, vrijheid tegenover vendors, maturiteit in BI en AI, en schaalbaarheid voor groei of consolidatie. Digitale maturiteit is mee een waarderingsfactor geworden. Ze staat zelden letterlijk in de cijfers, maar wordt wel zichtbaar in hoe snel je na een overname echte waarde kan creëren.

Vrijheid tegenover vendor lock-in

In veel organisaties zit alles vast aan één ERP. Integraties zijn proprietary, data zit opgesloten, uitbreiden betekent nieuwe licenties kopen en veranderen betekent de roadmap van je vendor volgen. Dat voelt comfortabel, tot je wil groeien, consolideren, integreren of innoveren. Digitale vrijheid betekent niet dat je alles zelf moet bouwen. Het betekent dat je bewuste keuzes maakt die je wendbaar houden.

Waar DX-Solutions voor staat

Bij DX-Solutions vertrekken we niet vanuit tools, maar vanuit vrijheid. Vrijheid om te integreren, om te groeien, om data te benutten, om AI toe te passen, om van vendor te wisselen en om overnames echt te laten renderen. Middleware, data-architectuur, medallion models, BI, AI en integraties zijn geen IT-projecten. Het zijn strategische investeringen in de waardevastheid van je bedrijf.

Dus… wat koop je liever?

Koop je een bedrijf met gepolijste cijfers en een mooie EBITDA, maar met hoge technische schuld?

Of kies je voor een bedrijf met sterke fundamenten, bewezen digitale investeringen, lagere technische schuld, meer vrijheid, meer schaalbaarheid en meer toekomst?

De juiste koper kijkt vandaag naar beide. Maar wie enkel naar EBITDA kijkt, koopt vooral het verleden. Wie ook naar technische maturiteit kijkt, koopt de toekomst.